dag 9: dinsdag 3 februari

Vandaag staat dag 1 van Parque Tayrona op het programma. We zullen hier 3 dagen doorbrengen aan de Caribische kust en slapen in een hangmat (budgetvakantie). Parque Tayrona is een natuurreservaat waar de Tayrona Indianen oorspronkelijk woonden. We rijden naar de parkeerplaats op het natuurpark en bij de poort moeten we entree betalen.

$31.000 voor een buitenlander en $11.000 voor een Colombiaan. Ook al is een Colombiaanse peso erg weinig waard ($31.000 = €10), Nederlands als we zijn proberen we met onze blonde haren en blauwe ogen toch als Colombiaan te worden toegelaten. De man aan de poort trapt daar uiteraard niet in, want hij controleert elke auto van binnen en selecteert duidelijk op uiterlijk van de inzittenden. “dos Colombia en dos buitenlander” roept hij naar de caissière en we moeten gewoon de volle mep betalen.

Vanaf de parkeerplaats is het ongeveer een uur lopen naar de plaats waar we de eerste nacht door zullen brengen. We hebben alle spullen zo eerlijk mogelijk verdeeld over de rugzakken en zijn klaar voor de tocht. Een uur wandelen lijkt een eitje, maar door de jungle loopt een pad dat continu door draagezels wordt gebruikt voor het vervoeren van spullen. Dit in combinatie met een luchtvochtigheid van ongeveer 90%, zorgt ervoor dat het “pad” eigenlijk een soort uitgesleten koof is, gevuld met een laag modder van ongeveer 30 centimeter diep.

Gepakt en gezakt staan we klaar bij het bord waarop een beschrijving van het park staat en onze route begint. Naast dit bord staat tevens een stal gevuld met ezels en paarden, die blijkbaar te huur zijn. Na een beetje navraag blijkt dat zo’n beest je spullen voor $16.000 (iets meer dan €5), naar de andere kant van het park sjouwt. Hier hoeven we natuurlijk niet lang over te vergaderen en kort daarna staat er een paard met hierop twee juten zakken met hierin al onze spullen klaar om voor ons uit te lopen. Zijn begeleider jaagt hem de rimboe in en het paard volgt trouw zijn collega’s die met twee lokale inwoners tevens dezelfde kant op moeten.

We proberen een weg te vinden langs de zijkanten van deze moddertoestand, om zo schoon mogelijk aan te komen. Een schitterend park, echt zoals ik me een jungle had voorgesteld en zoals op tv altijd wordt laten zien. Een beetje Burgers Zoo, maar dan echt… Bomen met een doorsnede van meer dan 2 meter, hoger dan een gemiddelde flat in Nederland. Vlinders zo groot als mijn hand en geluiden van vogels, apen en niet herkenbare andere beesten maken de tocht voor mij echt tot een geweldige ervaring.

Na iets meer dan een uur komen we aan in het eerste kamp waar we van plan waren de nacht door te brengen en van waaruit we de volgende dag verder zouden lopen. Doe even je ogen dicht en zie het volgende voor je: een wit strand, een helder blauwe zee, palmbomen van 20 meter hoog en dit alles aan de rand van een oerwoud van duizenden jaren oud. Zo ziet de kust van Parque Tayrona eruit. Do I need to say more??

We besluiten over het strand verder te lopen naar het tweede kamp. Helaas ging de bagage maar tot het eerste kamp, althans het paard dat het droeg, dus vanaf hier moeten we het zelf verder sjouwen. Het zand van het strand is ongeveer een graadje of 50 door de zon, dus de kunst is om zo snel mogelijk met bagage op je rug naar de zee te rennen, voor wat verkoeling aan de voetzolen.

Onderweg gooien we rugzakken even van ons af en nemen een frisse duik in de oceaan. Vanaf hier is het nog maar 15 minuten lopen naar de camping waar we in een hangmat zullen huren voor 2 nachten.

Op de camping staan een paar hutten waarin hangmatten hangen. Een typische plek voor back packers die er dan ook in grote getale aanwezig zijn. Ongeveer 50 meter uit de kust steekt een rotsenpartij boven het water uit, en op de top hiervan is een soort kiosk gebouwd. Ook hierin hangen hangmatten die tevens te huur zijn, maar daarvoor moet je $3.000 (€1) extra betalen. 10 minuten later liggen we dan in ons hangmatje uitkijkend over de oceaan te genieten van een plastic bekertje rum-7up.