dag 8: maandag 2 februari

Vandaag staat een bezoek aan de lokale watervallen op het programma. Deze liggen in het midden van een natuurpark en er wordt geadviseerd schoenen aan te doen die nat mogen worden, want delen van het pad lopen door de rivier. Die laatste zin kan tevens gelezen worden als: er is geen pad en dan loop je door het water makkelijker dan door de jungle.

De expeditie bestaat uit (uiteraard) het vaste team, maar wordt voor deze missie uitgebreid met 4 andere personen. De vriendin van de familie, inclusief moeder en twee vriendinnen en als klap op de vuurpijl: de oma(!!) van de vriendin. De leeftijd van de vriendin schat ik ongeveer op 40. Dat betekent dat de moeder en haar vriendinnen ongeveer 65 à 70 zullen zijn, en van de oma hoorden we dat ze 93 lentes jong is. Misschien goed om met deze informatie nogmaals de eerste alinea te lezen…

Op de parkeerplaats aangekomen worden voor deze ontdekkingtocht alle thermoskannen, schoudertassen en handdoeken uitgeladen en opgetast. Nadat de spullen zo eerlijk mogelijk zijn verdeeld kunnen we aan de eerste hindernis beginnen. Het pad begint namelijk aan de overkant van de rivier. Oma begint samen met kleindochter als eerste aan de oversteek. De rivier is eigenlijk maar een klein beekje dat vergeleken kan worden met de Dommel, maar dan met helder water. Stapvoets gaan de proefkonijnen naar de overkant. Met dit tempo heb ik mijn twijfels of we de waterval ooit voor het donker gaan halen, laat staan dat we ’s avonds thuis eten.

Als iedereen in 5 passen aan de overkant staat, duurt het niet lang of onoverwinnelijke oma heeft samen met kleindochter een aanzienlijke achterstand opgelopen op de rest van de expeditie. Kort daarop besluiten ze dan ook maar om te draaien, met als resultaat dat we nu nog maar 3 dames tussen de 60 en 70 op sleeptouw hoeven te nemen.

Na een uurtje rustig wandelen komen we bij een waterval die in etappes over de bergwand naar beneden komt. We slaan het basiskamp op aan de voet van de waterval en een aantal verkenners besluiten de waterval van hogerop te gaan bekijken. We klimmen naar boven en ongeveer halverwege de waterval zijn een paar uitgesleten plaatsen (9 meter diep) waarin gezwommen kan worden. De grootste helden besluiten een duikje te nemen in het ijskoude water, en na een uurtje poedelen beginnen we met de aftocht richting basiskamp.

Hier hebben de 3 bejaarden inmiddels een en ander aan versnaperingen te voorschijn gehaald, en zowaar wordt er zelfs een fles rum-7up doorgegeven. Na deze borrel begint een van de bejaarden zelfs te praten! Nou ja, in het Engels dan. Spaans deden ze al, maar goed, omdat dat van mij niet op voldoende niveau is om een fatsoenlijk gesprek te voeren, wordt er niet veel met mij gesproken. Totdat de rum uit de tas komt. Een van de dames vertelt dat ze…nou ja, eigenlijk is het helemaal niet interessant.